Ευχή και προσδοκία...

Μάχη σώμα με σώμα δίνουν την Κυριακή, Καμίνης στην Αθήνα και Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη.
Αντίπαλοί τους μερικές από τις νοοτροπίες που λίγο πιο κάτω ευφυώς περιγράφει ο Αέραπατέρας, στην ανάρτησή του: Θρησκευτικός σκοταδισμός (666) και ακροδεξιός φανατισμός και ρατσισμός.

Πέρα από τη σαλάτα του μνημονίου, που διανθίζει απαραίτητα κάθε απόπειρα διαλόγου τις μέρες αυτές, για τα προβλήματα των δύο μεγαλύτερων πόλεων της χώρας μας, οι δημοσιογράφοι εντέχνως φέρνουν στο προσκήνιο απ’ τη μια τα όσα είπε ο Μπουτάρης για τον Άνθιμο και από την άλλη ότι ο Καμίνης θέλει σώνει και καλά να γεμίσει την Αθήνα τζαμιά και ρέμπελους λαθρομετανάστες.
Αν προσθέσουμε τις υπόγειες διαβουλεύσεις και τα κλεισίματα ματιού ΝΔ προς ΚΚΕ και τούμπαλιν, με λάφυρα το δήμο Ικαρίας και την περιφέρεια του Β. Αιγαίου και συνακόλουθο θύμα την Αθήνα, θα υποθέσουμε ότι και αυτή τη φορά η απόπειρα να αλλάξει κάτι στην έρημη αυτή πόλη που τόσο αγαπάμε, την Αθήνα, αλλά και τη Θεσσαλονίκη, τείνει να χαθεί στη λάσπη και την αθλιότητα ταπεινών κομματικών συμφερόντων και οπισθοδρομικού θρσκευτισμού.

Κι όμως, είναι κρίμα.

Είναι η πιο καλή ίσως ευκαιρία, η εκλογή των δύο αυτών υποψηφίων του χώρου της προόδου και της κοινής λογικής, να αποτελέσει και την απαρχή μιας ελπίδας για γενικότερη ανάταση.
Μακάρι.
Κ.Λ.