37 χρόνια μετά... Μια απόπειρα για να θυμηθούμε, να σκεφτούμε, να μιλήσουμε, να ελπίσουμε. (Πριν από 37 χρόνια ιδρύθηκε η ΠΑΜΚ ΓΚΥΖΗ, μια μικρή οργάνωση μαθητών, στα πλαίσια της τότε ΠΑΜΚ. Τα μέλη της έδεσαν δεσμοί βαθείς, με αντοχή στο χρόνο. Μπορεί οι δρόμοι μας - πολιτικοί και κοινωνικοί - να χώρισαν μετά... Όμως κάπου στο βάθος σιγόκαιγε η λαχτάρα να βρεθούμε ξανά, να μιλήσουμε, να ελπίσουμε... Άλλωστε δεν άλλαξε τίποτε από τότε στις καρδιές μας. Οι καρδιές των ανθρώπων δεν αλλάζουν...)

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΟΥΝΤΟΥΝΑΣ

Είχα πάει να παρακολουθήσω την δίκη της 17Ν στο Εφετείο. Δικηγόρος των Ξηρών ήταν κάποιος Γκουντούνας που δεν τον γνώριζα. Η παρουσία του όμως στο δικαστήριο μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Εύστροφος, δυναμικός, χωρίς να είναι προκλητικός.

Σε μια διακοπή της δίκης ήρθε και μου μίλησε. Μου είπε ότι ήταν στην ΠΑΜΚ Εξαρχείων και ότι με είχε ακουστά τον καιρό εκείνο. Του έδωσα συγχαρητήρια για την εξαιρετική παρουσία του στο δικαστήριο και από τότε δεν τον ξαναείδα.

Μετά από κάνα-δυο χρόνια, η Αγγελική Σωτηροπούλου, βλέποντας τα δάχτυλά μου, πρότεινε να επισκεφτώ πνευμονολόγο γιατί διέκρινε πληκτροδακτυλία και φοβήθηκε πνευμονική ίνωση, μια πάθηση που δεν την είχα ξανακούσει. Μου είπε ότι πριν από λίγο καιρό είχε πει κάτι ανάλογο στον Γιώργο τον Γκουντούνα στον οποίον πράγματι διαγνώστηκε η πάθηση.

Άκουσα τη συμβουλή της Αγγελικής και έκλεισα ραντεβού με πνευμονολόγο. Το απόγευμα που ήταν να πάω στο γιατρό, πέρασα από πελάτη για δουλειά, τούπα για ποιο λόγο θα πήγαινα σε γιατρό και μου αποκάλυψε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει από τη νόσο αυτή αφού πρώτα ταλαιπωρήθηκε πολύ. Με καθησύχασε όμως ότι αυτό που βλέπει σε μένα δεν είναι πληκτροδακτυλία.

Τελικά δεν είχα ίνωση, μετά από καιρό έμαθα, όπως όλος ο κόσμος, ότι η αγαπημένη μας Μαρία Δημητριάδη πέθανε από τη νόσο αυτή και κατάλαβα ότι δεν είναι παίξε - γέλασε. Συχνά - πυκνά ο νους μου έτρεχε στον Γκουντούνα για τον οποίο δεν είχα ακούσει τίποτα.

Πριν από δυο - τρεις μέρες πληροφορήθηκα μέσω internet ότι ο Γιώργος Γκουντούνας μας έχει αφήσει εδώ και δύο περίπου χρόνια. Διάβασα και όσα μπορούσα περισσότερα για τη ζωή του.

Ο Γιώργος Γκουντούνας ήταν της γενιάς των παιδιών της ΠΑΜΚ ΓΚΥΖΗ. Σπούδασε μαθηματικός στην Πάτρα και πρωτοστάτησε στους φοιτητικούς αγώνες και τις καταλήψεις της περιόδου 78-80. Όταν τελείωσε εργάστηκε στη Στατιστική Υπηρεσία όπου επίσης ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση. Παράλληλα σπούδασε δικηγόρος.

Στράφηκε στη μάχιμη δικηγορία σαν ποινικολόγος και υπερασπίστηκε με ανιδιοτέλεια τους παρίες και τους κατατρεγμένους του κόσμου τούτου. Ήταν από εκείνους που αποκάλυψαν την υπόθεση των Πακιστανών, έτρεξε από το πρωί ως το βράδυ και το βράδυ ως το πρωί σε κρατητήρια, φυλακές, δικαστήρια, συχνότατα χωρίς αμοιβή, για μετανάστες, αφισοκολλητές, διαδηλωτές. Ήταν ένας άνθρωπος ταμένος και σαν τέτοιον τον κατάλαβα κι εγώ τις λίγες ώρες που τον γνώρισα.


αέρα πατέρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Powered By Blogger

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Συνεργάτες

Επισκέψεις (από 01/03/2008, 18:00 μμ)